دانلود تحقیق با موضوع دین و دولت

دانلود پایان نامه

3) مصالحه امام حسن مجتبى(ع) با معاويه موجب اعتراض شيعيان‏شده بود. اگر اين امر دوباره تكرار مى‏شد، شيعه اساسا از ميان مى‏رفت وعامه قدرت مى‏يافتند. از اين‏رو، شهادت حضرت(ع) موجب احيای دين الهى‏شد.
4) احيای دين الهى بالاترين مصلحت است كه ضرورت دارد براى آن‏ جهاد كرد حتى با علم به شهادت. بنابراين نمى‏توان جواز به معناى خاص را از اقدام حضرت(ع) استنباط كرد.
بنابراین یک فرق گفته صاحب‏ریاض با گفته مثل محقق ثانی این است که در نگاه محقق ثانی، امام عملاً راهی جز این اقدام نداشت و الاّ دچار سرنوشتی بدتر می‏شد، امّا در نگاه صاحب‏ریاض، امام شرعاً و به هدف حفظ اساس دین و مذهب، نمی‏توانست از در مصالحه در آید و راه شرعی منحصر به فرد حضرت(ع)، ایستادگی و عدم مصالحه بود هرچند به شهادت وی منجر شود. (مرتضوی، 1377ه.ش، ص62)
بنابراین برخلاف گفته علاّمه حلّی، امام‏حسین(ع) در شرایط زمانی امام حسن(ع) قرار نداشت و نمی‏توانست صلح کند. از این رو تحلیلی که صاحب‏ریاض ارائه کرده بالاتر و راهگشاتر است. و صاحب‏جواهر نیز در پاسخ به علاّمه حلّی، علاوه بر نقدهای دیگر، همین تحلیل را نیز بازگو کرده است.
پیش از ورود به دیدگاه صاحب جواهر، بسیار مناسب است به گونه ای از الگوپذیری و استناد به جریان عاشورا در نگاه مرحوم صاحب‌ریاض اشاره کنیم. ایشان در جریان حمله‌ی نظامی روسیه به قفقاز در جنگ اوّل ایران و روس، در سال 1228ه.ق در رساله‌ی جهادیه ی خویش چنین فتوا می دهند:
«خطاب می‌شود به عموم مکلفین و مسلمین، خواه دور از ثغور باشند یا اهل ثغور، به کفار نزدیک باشند یا دور، که موافق حکم الهی و شرع حضرت رسالت پناهی به جدّ و جهد تمام، علی قدر الوسع و الطاقة، به دفع کفار لئام بپردازند و واجبی که تمام واجبات و مستحبات بسته به آن است متروک نسازند و در حفظ دین و دولت و بقای عِرض و مال، کمر جدّ و اجتهاد بندند…»
سپس در توصیف کسانی که در راه این جهاد کشته شوند می‌گوید: «اینان در زمه ی شهدا می با

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید