منابع پایان نامه درمورد امنیت غذایی، مواد غذایی، سازمان بهداشت جهانی، کشورهای در حال توسعه

تغییر الگوی مصرف مواد غذایی شده است، باعث شده بیماریهای ناشی از آلودگی غذا روز به روز افزایش یابدو در واقع موضوع ایمنی غذایی را که یک مشکل بهداشت عمومی برای همه ی کشورها است، تبدیل به یک موضوع مهم کرده است.231
در این راستا جامعه ی بین المللی در تلاش است نوعی ایمنی غذایی ایجادکند، به این معنی که این اطمینان را به مصرف کننده بدهند که مواد غذایی استفاده شده، عاری از هرگونه آلودگی های شیمیایی و میکروبی است و هیچ آسیبی به مصرف کننده آن نمی رساند.232 به عنوان مثال سازمان بهداشت جهانی با همکاری با سایر سازمانهای ذینفع، در حال توسعه سیاست هایی هستند که موجب ترویج بیشتر ایمنی مواد غذایی خواهد شد . این سیاست ها، کل زنجیره غذایی از تولید تا مصرف و همچنین استفاده از انواع مختلف تجربه و تخصص ها را پوشش می دهد. 233
سازمان تجارت جهانی هم با پیروی از سیاست ارتقای سلامت انسانها ، موافقتنامه اقدامات بهداشتی و بهداشت گیاهی را منعقد کرده که ایمنی غذایی، برخلاف بسیاری از موضوعات بهداشتی با آن به طور مستقیم در ارتباط است.این موافقتنامه شامل استانداردهایی در مورد مواد افزودنی، آلودگی ها، سموم، دارو های دامپزشکی و یا دیگر موجودات بیماری زا در غذاها یا آشامیدنی ها است که ممکن است موجب محدودیت تجارت شود.234 به نحوی که این استانداردها، به کشورها این امکان را می دهد تا در صورتی که کالایی فاقد این استانداردها باشد، اجازه واردات آن را به داخل کشور ندهند. حال این استانداردها هرچه سختگیرانه تر باشد محدودیتهای تجاری نیز بیشتر خواهد بود.
با اذعان به این که بسیاری از مسائل ایمنی مربوط به مواد غذایی، فراتر از دسترس موافقت نامه های تجارت بین المللی است، سازمان تجارت جهاني به همراه سازمان غذا و کشاورزی235 و سازمان بهداشت جهانی و دولت هاي ملي برای كسب اطمینان از اينكه انسانها در سراسر جهان در مقابل تهدیدات مربوط به آلودگی های مواد غذایی از امنیت مناسبی برخودار هستند و از عاری بودن غذاها از آلودگی اطمینان یابند ، همکاریهای وسیعی را در زمینه های مختلف انجام می دهند.236نمونه ای از این همکاریها ، تعامل مابین سازمان جهانی بهداشت ،سازمان تجارت جهانی، بانک جهانی و سازمان غذا و کشاورزی برای ایجاد یک کارگروه برای کمک به کشورهای در حال توسعه برای ایجاد و اجرای موافقتنامه بهداشتی و گیاهی است که در سال 2001 شکل گرفت.237

گفتار سوم: امنیت غذایی238
زمانی که صحبت از امنیت غذایی می شود، خود به خود عنوان سوءتغذیه239 که به معنی نرسیدن کالری کافی متناسب با نیاز روز مره انسان است مطرح می گردد. بر اساس تحقیقات انجام شده در سال 1996 سوءتغذیه، حدود 16 درصد از بیماریهای جهان و حدود یک سوم بیماری در جنوب صحرای آفریقا را موجب می شود.240 اگرچه تا سال 2007در زمینه کاهش گرسنگی و امنیت غذایی پیشرفت‌هایی حاصل شده اما بحران جهانی قیمت غذا در سال های اخیرو افزایش قیمت‌ها متعاقب آن، امنیت غذایی را از میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا گرفته است.241
لازم به ذکر است بین مفهوم دو واژه ی ایمنی غذا242 و امنیت غذا243 تفاوت وجود دارد. در ایمنی غذا همانطور که در بخش قبل توضیح داده شد، تلاش می شود غذاها عاری از هرگونه آلودگی های میکروبی و شیمیایی باشد تا انسان با مصرف آنها مبتلا به بیماری نشود اما بنابر تعریف سازمان ملل از امنیت غذایی در سال 1986، امنیت غذایی عبارت است از دسترسی همه ی مردم به غذای کافی در تمام اوقات برای داشتن یک جسم سالم که سه رکن اساسی آن غذا، دسترسی به غذا و پایداری در دریافت می باشد.244 همینطور در اعلامیه رم که در مورد امنیت غذای جهان است بیان شده ،امنیت غذایی بدان معناست که همه ی انسانها در همه حال دسترسی فیزیکی و اقتصادی به غذای کافی ، سالم و مغذی داشته باشند و غذای مناسب برای یک زندگی فعال و سالم را دارا باشند.245
امنیت غذایی به صورت کلی به دو دسته تقسیم می شود:
1- امنیت غذایی ملی که عبارت است از توانایی کشور برای تامین امنیت عرضه مناسب مواد غذایی مورد نیاز جامعه، چه از طریق تولیدات داخلی و چه از طریق واردات مواد غذایی. در امنیت غذایی ملی، دسترسی به مواد غذایی وابسته به تولید ملی و توزیع، دسترسی به بازارهای بین المللی و در دسترس بودن ارز خارجی برای خرید مواد غذایی است.246
2-امنیت غذایی خانواده که عبارت است از توانایی یک خانواده، برای تامین امنیت دسترسی قابل اطمینان به غذای کافی برای اعضای خانواده در همه زمان ها، چه از طریق تولیدات شخصی(کشاورزی) ، خرید در بازار یا ارائه عمومی است(مانند سبد کالا که در جامعه ما عرف است).247 امنیت غذایی خانواده، وابسته به سطح و ثبات درآمد خانوار و تولید مواد غذایی برای مصرف خود، پس انداز، دسترسی به اعتبار248 و میزان قیمت مواد غذایی و سایر محصولات ضروری است.
در هردو بخش، عوامل مشترک دیگری مانند صلح ، امنیت و حمل و نقل قابل اعتماد تاثیر گذار است. بنابراین سیاست های تجاری و اقتصادی تنها یک عامل از عوامل مختلف تاثیر گذار است و نه فقط، تنها عامل تاثیر گذار.249

در مورد امنیت غذایی خانواده، سیاست های اقتصادی و اجتماعی که مرتبط با اقتصاد خانه است، تاثیر گذار است. سیاست آزادسازی تجاری به صورت مستقیم و غیر مستقیم اثرات مختلفی در درآمد خانوار و فرصت های شغلی و در قیمت های مواد غذایی و سایر ملزومات دارد که بحران در هر یک از موارد ذکر شده، ممکن است امنیت غذایی خانوار را تهدید کند.اما در مورد امنیت غذایی ملی، تنها آزاد سازی تجاری نمی تواند امنیت غذایی را تضمین کند زیرا ممکن است کشورها به جای تولیدات داخلی به فکر وارد کردن غذاهای اساسی مورد نیاز خود باشند، که این عامل بر روی کشورهایی که ارز خارجی کافی برای وارد کردن این غذاها ندارند، مشکلات بزرگی را ایجاد می کند. برای مثال به طور متوسط، واردات مواد غذایی درکشورهای کمتر توسعه یافته حدود 16 درصد و درکشورهای در حال توسعه حدود 11 درصد از کل واردات می باشد، اگر چه ممکن است این درصدها از یک کشور به کشور دیگر بسیار متفاوت باشد.250 اما با این حال بیشترین درآمد کشورهای کم درآمد و همچنین درآمد قابل توجهی از کشورهای در حال توسعه، از طریق صادرات محصولات کشاورزی به دست می آید که سیاست آزادسازی تجارت می تواند به آنها کمک کند تا به راحتی محصولات کشاورزی خود را بفروشند و از این طریق ارز کافی برای وارد کردن غذاهای اساسی را بدست بیاورند. به همین ترتیب، کاهش موانع تجاری برای تولیدکنندگان، می تواند فرصت های صادراتی بیشتری را ایجاد کند، به عنوان مثال تولید منسوجات، کالاهای چرمی و محصولات از چوب. همین عوامل است که موجب می شود کشورهای در حال توسعه در مذاکرات سازمان تجارت جهانی در زمینه کشاورزی بسیار فعال تر باشند.251
عوامل تجاری دیگری هم هستند که ممکن است به صورت مستقیم و غیر مستقیم بر امنیت غذایی ملی کشورها تاثیر بگذارد که از جمله آنها، کاهش یارانه های کمکی برای صادرت است و ممکن است باعث افزایش قیمت مواد غذایی در بازارهای جهانی شود. همین طور وجود تعرفه های گمرکی سنگین ممکن است قیمت غذاهای اصلی وارداتی در داخل کشور را بالا ببرد که در اینصورت نه تنها امنیت غذایی ملی مورد تهدید قرار می گیرد، بلکه امنیت غذایی خانواده هم که ارتباط مستقیم با مسائل اقتصادی و قیمت غذاهای اصلی دارد با خطر روبه رو می شود. هرچند که امروزه در سازمان تجارت جهانی تمام محصولات کشاورزی، دارای تعرفه های مشخص شده اند، ولی نباید فراموش کرد که تمام محدودیت های تجاری به شکل تعرفه نیستند مانند سهمیه بندی ها.252
در این راستا موافقتنامه کشاورزی253 و موافقتنامه اقدامات بهداشتی و بهداشت گیاهی254 هم بر امنیت غذایی تاثیر گذار است به نحوی که در موافقتنامه کشاورزی سه اصل دسترسی به بازار ،حمایت های داخلی و یارانه های صادراتی وجود دارد255 تا به کشاورزی داخلی کمک کنند، تا نه تنها خود مواد غذایی لازم را تولید کنند بلکه ارز کافی برای واردات مواد غذایی لازم را نیز بدست بیاورند.
اما تاثیرگذاری موافقتنامه اقدامات بهداشتی و بهداشت گیاهی به نحو دیگر است. براساس این موافقتنامه ،استانداردهایی در مورد مواد افزودنی، آلودگی ها، سموم، دامپزشکی و یا دیگر موجودات بیماری زا در غذاها یا آشامیدنی ها اعمال می شود که ممکن است موجب محدودیت تجارت شود.256 به نحوی که این استانداردها، به کشورها این امکان را می دهد تا در صورتی که کالایی فاقد این استانداردها باشند، اجازه واردات آن را به داخل کشور ندهند ،حال این استانداردها هرچه سختگیرانه تر باشد ، محدودیت تجاری نیز بیشتر می شود. به هر حال این محدودیت تجاری چه به صورت مستقیم و چه به صورت غیر مستقیم می تواند امنیت غذایی ملی و امنیت غذایی خانوار را مورد تهدید قرار دهد.

گفتار چهارم: دخانیات
با اینکه بیش از 70،000 مورد مطالعات علمی ثابت کرده اند از حدود سال 1950، استعمال دخانیات باعث بیماری، ناتوانی و مرگ می شود و مصرف آن یکی از عوامل اصلی برای تعدادی از بیماری های مزمن از جمله سرطان، بیماری های ریوی، بیماری های قلبی عروقی است با این وجود، استعمال آن در سراسر جهان فراگیر شده است.257 سازمان بهداشت جهانی تخمین می زند که محصولات توتون و تنباکو در حال حاضر 4.2 میلیون نفر را در هر سال بکشد و در سال 2030 این تلفات سالانه نزدیک به ده میلیون مرگ و میر افزایش مي یابد كه حدود 70 درصد از آن ها در کشورهای در حال توسعه رخ خواهد داد.258 در این راستا سازمان بهداشت جهانی کنوانسیون کنترل دخانیات را تنظیم کرد که اولین معاهده جهانی درباره بهداشت عمومی است و کشورهای عضو سازمان بهداشت جهانی ملزم به اجرای مفاد آن هستند. این کنوانسیون در سال 2003 در پنجاه و ششمین اجلاس مجمع جهانی بهداشت به اتفاق آرا مورد تایید قرار گرفت و بر این اساس کشورهایی که این کنوانسیون را تصویب کردند موظف هستند ، ظرف 3 سال روی بسته های سیگار هشدارهای جدی بهداشتی الصاق کنند وظرف 5 سال، تبلیغات دخانیات را محدود کنند.259 بدیهی است این عدم تبلیغات به نوعی اثر منفی بر روی تجارت آزاد می گذارد.

سازمان بهداشت جهانی و طرفداران منع استفاده از دخانیات اعتقاد دارند افزایش تجارت توتون و دخانیات تبدیل به یک تهدید عمده برای بهداشت عمومی جهانی شده است260 و حتی شواهد تجربی تایید می کند که آزادسازی تجاری در این زمینه

این نوشته در پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید